lunes, 29 de octubre de 2012

Sobre ser otra vez yo


con la última voz azul grito



que se me parten los huesos
y se los doy de comer a los perros
que viven después de mi y en mi
corriendo con mis manos
mordiendo con mi sonrisa carnívora



te secreto que la arena sube
ingrávida
y me crece el pelo enredándose en los pies
de reloj de playa y amaneceres



escríbelo para que ellos entiendan
que el lego de mis ideas
desmenuzadas
sobrevivirá a los lamentos
y a las lágrimas estáticas



y lava la ropa blanca que no guarde en la maleta
deja que sangre
a gritos
como los aullidos de mis palabras







jueves, 18 de octubre de 2012

CON LOS SEGUNDOS CONTADOS



tic tac

tic tac
tic tac

tic   tac
tic   tac


tic   tac
tictac tictac
tictac/tictac/tictac
tictactictactictactictactictactictac


tic            tac
tic            tac



tic
tic
tic



tac











lunes, 15 de octubre de 2012

A CRISE


din que o meu pai fode en min



din que ten as unllas tan longas coma os dentes
e que agocha a súa alma
nunha caixiña de madeira


onde eu durmo


e deixo que me foda
e que me crave as unllas e os dentes


por se alguén me rescata


sen-con-di-cións


que souban que fun ferida
                    polo meu pai

jueves, 4 de octubre de 2012

DESQUÉROTE


as bolboretas
xogaban
no sorriso do meu estómago


tres bolboretas
bailaban
no sorriso


vomitei unha
por cada nome
equivocado



e agora


o meu estómago


afoga de quietude

lunes, 24 de septiembre de 2012

TRES MICROPOEMAS MORTALES




I


dime dónde estás


y muero a buscarte







II

no me agarres vieja
como queriendo vaciarme el alma
gota
a gota


no me agarres
y viérteme entera


que ya no temo vieja



que ya no-te-te-mo






III
que tu almohada no grite mi nombre
ni respire el olor de ayer


que tus ojos no me busquen


que tu piel no recuerde
la piel de mis manos


que no te duela más


que no te duela









martes, 18 de septiembre de 2012

COSAS QUE NO ME GUSTAN


las perchas
bailando tango
dentro de mi armario


jugar al escondite
con las llaves
en el laberinto
de los bolsillos


el ruido de la luz
noctámbula
agujereando
la persiana







y tú



domingo, 2 de septiembre de 2012

TRAIZÓN

dez alfinetes suxeitan
a pel dos meus brazos
e cinco
cada ombreiro


vinte crávanse
no cabelo
e nas unllas


colgada na parede
do teu dormitorio
asemello
unha araña aplastada
pola palma da túa man


non puiden ver
o disparo nas costas
detendo
a corda do meu reloxo


e de cando en vez
coma se fose
a túa obra de arte
limpas os alfinetes
e o disparo
coa inocencia
da túa culpabilidade