lunes, 2 de diciembre de 2013

ESCRITURA AUTOMÁTICA



los muñecos de nieve no tienen frio
la nariz es una zanahoria y el pico
de un pájaro que vuela alrededor
comiéndose los pelos de su cabeza
por eso están calvos
los calvos son muñecos de nieve pero en caliente
son calientes porque se mueven y caminan
me gusta mirar la manera de caminar de la gente
adivinas los pies zambos y los que se van hacia afuera
como si esquiasen en zigzag
a veces cada uno esquía en direcciones diferentes
y pienso que son personas con las ideas poco claras
porque no se puede caminar hacia el este y hacia el oeste a la vez
hacia el norte con los muñecos de nieve
y hacia el sur con los señores calvos de sangre caliente
los zapatos se gastan por el lado por el que esquías
no me importa la cara de la gente
solo sus pies
los muñecos de nieve tampoco tienen pies
pero caminan girando sobre sí mismos
como una batidora
o como una pelota cayendo montaña abajo
entonces se hacen grandes y más grandes
y aplastan la ciudad de los hombres con sangre caliente
que también son calvos
así que si hubiese una guerra entre los muñecos y los pies zambos
de calva caliente
ganarían los primeros
pero si fuese primavera ganarían los calvos
porque en las montañas no hay nieve y los muñecos se derretirían
y formarían ríos que se rodearían de flores
y de las flores saltarían los peces
que se comerían los hombres de la calva caliente
así que al final todo depende de las estaciones
como aquella en la que esperamos el tren
que nos llevaría a la Torre Eiffel
sentadas en el vagón
escuchamos el destino y bajamos corriendo porque
nos llevaba a Versalles
pero nosotros queríamos ver la Torre
ese día también hacía frío
pero éramos tres amigas templadas
no puedo decir calientes porque no somos calvas
ninguna de las tres
y supongo que los muñecos de nieve ya se habrían derretido
 intentando llegar a París
lo digo porque el Sena estaba tan lleno
al lado de Nottre Dam
justo al lado
donde compramos el Principito
los muñecos de nieve no pueden pasear por París
porque no tienen pies


lunes, 25 de noviembre de 2013



lambín os buzóns do portal
os dazaoito buzóns

o cadro das alarmas
sentindo na punta da lingua
cada luceciña

repasei os bordes do ascensor
buscando unha rugosidade
un erro

baixei sete escalóns
sete

no espello
unha nena cunha bicicleta
o día de reis

lunes, 11 de noviembre de 2013

AUTORREFERENCIA II



teño un parrulo

voamos xuntos polos tellados

a xente non ve senon
refachos de fume das nosas viaxes
e di
hoxe baixa a néboa

teño un parrulo sen nome
que me empurra a facer e dicir
a rabiar
hata rachar o chan

non podo culpalo
               non sei           cómo se chama


teño un parrulo

e ninguén              quere velo


jueves, 24 de octubre de 2013

AUTORREFERENCIA I


prenderon ás pulgas

castigaron cun pau os primeiros sons
botaron auga á furia



agora        bótome en falta




jueves, 17 de octubre de 2013

ROSALÍA



estiven na túa casa
e as fiestras estaban fechadas

os pandeiros mergullados
facían ondas coas ferreñas

estiven na túa casa
de romería

da túa boca saían contos
peixes engaiolados
desexando voltar ao río

escapaban entre as pedras do muro
e cantaban ás mozas
que bailaban no xardín

os gaiteiros anegaban o fol
coa auga

as muiñeiras estoupaban co rebulir
das ondas


estiven na túa casa e o mar
estaba dentro




domingo, 6 de octubre de 2013

CONTANDO MIGAS (V): ETÉREA

Soy un globo de feria. Estallé en el aire. Otra vez
Sé que naceré de nuevo, inflada entre los versos de algún poeta americano o debajo de las almohadas de los hoteles. 
Puede que  elija otra forma. O borre un color de aquí y ponga un poquito más del otro lado.
No es fácil ser globo. Si me sueltas, si me suelto, a lo mejor no regreso. Y “a lo mejor”
me da miedo.


miércoles, 2 de octubre de 2013

MADEIRA ESPIDA



 manter a luz aperta


que as coxegas da ardentía
non treman os folgos
















o volcán durme
entre as sístoles
das levadas





















barallar os días
repartir as vertixes



























espida
lambo as feridas
das túas botas
























mover a illa
cara a casa
apoiar os remos
            nas dúas costas